System zasysajacej detekcji dymu w tunelach drogowych

System zasysajacej detekcji dymu w tunelach drogowych

Dym w tunelu drogowym

Kompleksowe badania różnych metod wykrywania pożaru w tunelu przeprowadzono z wykorzystaniem kilku typów czujek w 2008 roku w tunelu Lincolna łączącym Nowy Jork z New Jersey. Jest to podwodny tunel drogowy o długości 2441 m, uruchomiony w 1957 roku. Badania przeprowadzono w jednej z tub o dziennym natężeniu ruchu wynoszącym 22 tysiące samochodów. Trwały 10 miesięcy, obejmując wszystkie pory roku. Badano systemy wizyjne, optyczne czujki płomienia i czujki zasysające – w sumie pięć różnych systemów. Testy opracowała kanadyjska organizacja rządowa National Research Council of Canada. Pożary testowe miały moc od 1,5 kW do ponad 2 MW. Nie tylko przeprowadzono testy, ale także monitorowano działanie wszystkich systemów w warunkach normalnej eksploatacji, również w czasie mgły, a także podczas mycia tunelu.

Wnioski dotyczące fałszywych alarmów i awarii

  1. Automatyczne wizyjne systemy wykrywania dymu i płomienia nie powinny bazować na istniejącym w tunelu systemie CCTV przeznaczonym do celów bezpieczeństwa. Okazuje się, że oprogramowanie analizujące obrazy pod kątem pożaru nie eliminuje wielu przyczyn fałszywych alarmów, takich jakauto-iris kamer, błyski pomarańczowego światła maszyn i samochodów pracujących w tunelu, odbicia światła słonecznego oraz światła lamp tunelowych i samochodowych od dużych, jasnych i poruszających się płaszczyzn, np. samochodów ciężarowych. Liczba fałszywych alarmów była nieakceptowalna.
  2. Kompletne wizyjne systemy wykrywania płomienia, w których wykorzystywane są kamery specjalne, okazały się w pełni odporne na wyżej wymienione zjawiska, ale mają ograniczony zakres działania.
  3. Optyczne czujki płomienia dawały niewiele fałszywych alarmów. Były natomiast bardzo wrażliwe na miejsce instalacji i wynikające z niego zabrudzenie, co powodowało sygnalizowanie awarii.
  4. Zainstalowane w tunelu czujki zasysające okazały się bardzo odporne na fałszywe alarmy i nie sygnalizowały awarii, natomiast otwory rury zasysającej czujki ulokowanej w głównym wyciągu wentylacyjnym brudziły się bardzo szybko. Takie rozwiązanie nie powinno być stosowane.
 

 
 

Liniowa czujka ciepła jest czujką specjalną, która wykrywa pożar na zasadzie pomiaru przekroczenia progu lub szybkości wzrostu temperatury na całej długości elementu termoczułego. Czujka taka stanowi więc optymalne zabezpieczenie obiektów, w których występują niekorzystne warunki środowiskowe uniemożliwiające skuteczną detekcję dymu oraz ograniczony dostęp do nadzorowanej powierzchni.

Źródłem pożaru mogą być nagrzewające się powierzchnie, które należy monitorować. Przykładem takich obiektów są: przenośniki taśmowe (zapylenie, przegrzewanie mechanizmów), parkingi, tunele samochodowe i kolejowe (spaliny, podmuchy), szachty i trasy kablowe (brak dostępu, przegrzewanie przewodów), zbiorniki materiałów palnych, instalacje i obiekty przemysłowe (warunki przemysłowe, zapylenie, strefy zagrożone wybuchem).

Zastosowanie liniowej czujki ciepła

Najnowszą profesjonalną liniową czujką ciepła wprowadzoną na rynek w 2010 r. jest czujka Detect działająca z wykorzystaniem światłowodowego kabla sensorycznego przeznaczona do współpracy z dowolnym systemem sygnalizacji pożaru. Podstawowym elementem czujki jest detektor Detect dostępny w wersji do montażu w szafie rack 19” w obudowie 1HU.

 

Detektor Detect w wersji 19” rack


Za pomocą dostarczonego w zestawie z detektorem Detect oprogramowania Charon dokonuje się konfiguracji detektora, w tym pomiaru długości kabla sensorycznego, jego kalibracji, a następnie definicji stref dozorowych oraz kryteriów i progów alarmów pożarowych dla każdej strefy indywidualnie. Oprogramowanie Charon pozwala także na wizualizowanie profilu temperatury na całym odcinku kabla sensorycznego. Detektor Detect pracuje autonomicznie, rejestrując bieżące i wcześniejsze rozkłady temperatury oraz stany alarmowe, a stanowisko komputerowe jest tylko jego uzupełnieniem. Do pomiaru rozkładu temperatury detektor Detect wykorzystuje światłowodowy kabel sensoryczny, w którym dokonuje analizy rozproszenia impulsów światła laserowego. Dostępne są dwa typy kabla sensorycznego: standardowy FRNC Safety – z wzmacniającymi włóknami poliamidowymi i wzmocniony mechanicznie FRNC Steel – ze stalową tubą chroniącą włókna światłowodu i dodatkowym oplotem z siatki stalowej.

Światłowodowy kabel sensoryczny

Liniowa czujka ciepła Detect wraz z kablem sensorycznym jest produktem przeznaczonym i certyfikowanym do zastosowań w systemach sygnalizacji pożaru, co potwierdza certyfikat zgodności z normami EN 54-2 i EN 54-5 – certyfikat VdS . Jednocześnie kabel sensoryczny detektora Detect jest certyfikowany do zastosowania w strefie kategorii 0 zagrożonej wybuchem, co potwierdza certyfikat ATEX. Detector Detect posiada także certyfikaty UL, GOST oraz aprobatę CNBOP w wersji FL.

PN/ EN 54-22 

Norma europejska obejmuje liniowe kasowalne czujki ciepła zbudowane z elementu detekcyjnego w postaci światłowodu, rurki ciśnieniowej lub zmiennooporowego lub polimerowego kabla detekcyjnego podłączonego do elementu sterującego, albo bezpośrednio, albo poprzez moduł interfejsu, przeznaczone do stosowania w budynkach, budowlach lub ich otoczeniu jako elementy systemów sygnalizacji pożarowej (patrz EN 54-1:2011). W niniejszej Normie Europejskiej określono wymagania, metody badań i kryteria oceny właściwości użytkowych na potrzeby oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych liniowych kasowalnych czujek ciepła zgodnie z niniejszą EN. Niniejsza Norma Europejska dotyczy także liniowych czujek ciepła przeznaczonych do zabezpieczenia miejscowego lub zabezpieczenia obiektów i urządzeń przemysłowych. Liniowe kasowalne czujki ciepła o specjalnych charakterystykach oraz opracowane dla szczególnych zagrożeń nie są uwzględnione w niniejszej EN.

W warunkach wysokiej temperatury otoczenia gdzie kable nie nadają się najlepszym rozwiązaniem jest LDC oparta na rurkach miedzianych lub ze stali niedrzewnej systemu ADW. 

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie ADW-Schemat-700x442.jpg

Detektor pneumatyczny ADW zgodny z EN 54-22

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie DETECT1.pngObrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Światłowód.jpg

Detektor światłowodowy DETECT  zgodny z EN 54-22

Norma Europejska EN 54-28 nie obejmuje liniowych czujek ciepła zbudowanych z niekasowalnych, nadmiarowych kabli elektrycznych (nazywanych czujkami „cyfrowymi”). 

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie ProReact-Analogowy-1.jpganalogue lhd cable

 

Detektor  analogowy zgodny z EN 54-22

 

tunnel linear heat

System ProReact EN Analogue LDC wykorzystuje wrażliwy na ciepło kabel do monitorowania obszaru, krytycznego sprzętu itp. Pod kątem przegrzania lub pożaru. Analogowa kompozytowa jednostka sterująca ProReact EN w sposób ciągły monitoruje rezystancję wrażliwych na temperaturę polimerów w kablu ProReact EN Analogue LDC. Rezystancja kabla ProReact EN Analogue LDC spada wraz ze wzrostem temperatury wokół kabla. Nieprawidłowa zmiana rezystancji, spowodowana przegrzaniem, wzdłuż kabla wyzwala alarm wstępny lub alarm właściwy w analogowej zespolonej jednostce sterującej ProReact EN. Analogową kompozytową jednostkę sterującą ProReact EN można podłączyć do konwencjonalnego lub adresowalnego systemu sygnalizacji pożaru. System ProReact EN Analogue LDC został zaprojektowany w taki sposób, że alarm zostanie wyzwolony, gdy temperatura wokół odcinka kabla ProReact EN analogowego LDC (równa 3% jego całkowitej długości) osiągnie nominalną temperaturę alarmową określoną z góry przez wybrane ustawienie. Rzeczywista temperatura ekspozycji wymagana do wyzwolenia alarmu będzie niższa niż nominalna temperatura alarmu, jeśli większa część kabla ProReact EN analogowego LDC zostanie wystawiona na nadmierny wzrost temperatury. Podobnie, rzeczywista temperatura ekspozycji będzie wyższa niż nominalna temperatura alarmowa, jeśli krótszy odcinek kabla analogowego LDC ProReact EN zostanie narażony na nieprawidłowy wzrost temperatury. Gdy kabel czujnika jest instalowany i eksploatowany w cieplejszych środowiskach, może być konieczne wystawienie kabla czujnika na działanie wyższej temperatury niż wymagana w chłodniejszym otoczeniu, aby wyzwolić alarm dla danego ustawienia w analogowej kompozytowej jednostce sterującej ProReact EN. W takich okolicznościach analogowa kompozytowa jednostka sterująca ProReact EN dynamicznie dostosowuje próg alarmowy, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo fałszywych alarmów. Gdy kabel czujnika jest instalowany i eksploatowany w cieplejszych temperaturach Więcej informacji na temat typowej i maksymalnej temperatury aplikacji dla każdego ustawienia sterownika można znaleźć w części „Temperatury aplikacji”

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Klasy-Alarmu-LDC-Analogowy-700x331.png

EN 54-28

Niniejsza Norma Europejska dotyczy liniowych niekasowalnych czujek ciepła, składających się z elementu czułego wykorzystującego sensorowy kabel elektryczny podłączony do układu nadzorującego czuły element, albo bezpośrednio albo przez moduł interfejsu do centrali sygnalizacji pożarowej, przeznaczonej do stosowania w systemach sygnalizacji pożarowej, instalowanych wewnątrz i w pobliżu budynków oraz w inżynierii lądowej (patrz EN 54-1:2011). Niekasowalny element czuły ma stałą temperaturę progu alarmowego i nie rozróżnia stanu zwarcia od stanu alarmowego. Niniejsza Norma Europejska określa wymagania i kryteria oceny właściwości, odpowiednie metody badań i przewiduje ocenę i weryfikację stałości właściwości użytkowych (OiWSWU) liniowych niekasowalnych czujek ciepła zgodnych z niniejszą Normą .