System zasysajacej detekcji dymu w tunelach drogowych

System zasysajacej detekcji dymu w tunelach drogowych

Dym w tunelu drogowym

Kompleksowe badania różnych metod wykrywania pożaru w tunelu przeprowadzono z wykorzystaniem kilku typów czujek w 2008 roku w tunelu Lincolna łączącym Nowy Jork z New Jersey. Jest to podwodny tunel drogowy o długości 2441 m, uruchomiony w 1957 roku. Badania przeprowadzono w jednej z tub o dziennym natężeniu ruchu wynoszącym 22 tysiące samochodów. Trwały 10 miesięcy, obejmując wszystkie pory roku. Badano systemy wizyjne, optyczne czujki płomienia i czujki zasysające – w sumie pięć różnych systemów. Testy opracowała kanadyjska organizacja rządowa National Research Council of Canada. Pożary testowe miały moc od 1,5 kW do ponad 2 MW. Nie tylko przeprowadzono testy, ale także monitorowano działanie wszystkich systemów w warunkach normalnej eksploatacji, również w czasie mgły, a także podczas mycia tunelu.

 

Wnioski dotyczące fałszywych alarmów i awarii

  1. Automatyczne wizyjne systemy wykrywania dymu i płomienia nie powinny bazować na istniejącym w tunelu systemie CCTV przeznaczonym do celów bezpieczeństwa. Okazuje się, że oprogramowanie analizujące obrazy pod kątem pożaru nie eliminuje wielu przyczyn fałszywych alarmów, takich jakauto-iris kamer, błyski pomarańczowego światła maszyn i samochodów pracujących w tunelu, odbicia światła słonecznego oraz światła lamp tunelowych i samochodowych od dużych, jasnych i poruszających się płaszczyzn, np. samochodów ciężarowych. Liczba fałszywych alarmów była nieakceptowalna.
  2. Kompletne wizyjne systemy wykrywania płomienia, w których wykorzystywane są kamery specjalne, okazały się w pełni odporne na wyżej wymienione zjawiska, ale mają ograniczony zakres działania.
  3. Optyczne czujki płomienia dawały niewiele fałszywych alarmów. Były natomiast bardzo wrażliwe na miejsce instalacji i wynikające z niego zabrudzenie, co powodowało sygnalizowanie awarii.
  4. Zainstalowane w tunelu czujki zasysające okazały się bardzo odporne na fałszywe alarmy i nie sygnalizowały awarii, natomiast otwory rury zasysającej czujki ulokowanej w głównym wyciągu wentylacyjnym brudziły się bardzo szybko. Takie rozwiązanie nie powinno być stosowane.
Analizując powyżej przytoczone badania wskazują na fekt, że najlepszym rozwiązaniem dla zabezpiezcenia pożarowego tuneli są liniowe detektory temperatury w tym światłowodowe.

System liniowej detekcji pożaru LWM-1 w tunelach
System liniowej detekcji pożaru DETECT oparty o światłowody

Liniowa czujka ciepła jest czujką specjalną, która wykrywa pożar na zasadzie pomiaru przekroczenia progu lub szybkości wzrostu temperatury na całej długości elementu termoczułego. Czujka taka stanowi więc optymalne zabezpieczenie obiektów, w których występują niekorzystne warunki środowiskowe uniemożliwiające skuteczną detekcję dymu oraz ograniczony dostęp do nadzorowanej powierzchni.

Źródłem pożaru mogą być nagrzewające się powierzchnie, które należy monitorować. Przykładem takich obiektów są: przenośniki taśmowe (zapylenie, przegrzewanie mechanizmów), parkingi, tunele samochodowe i kolejowe (spaliny, podmuchy), szachty i trasy kablowe (brak dostępu, przegrzewanie przewodów), zbiorniki materiałów palnych, instalacje i obiekty przemysłowe (warunki przemysłowe, zapylenie, strefy zagrożone wybuchem).

Zastosowanie liniowej czujki ciepła

Najnowszą profesjonalną liniową czujką ciepła wprowadzoną na rynek w 2010 r. jest czujka Detect działająca z wykorzystaniem światłowodowego kabla sensorycznego przeznaczona do współpracy z dowolnym systemem sygnalizacji pożaru. Podstawowym elementem czujki jest detektor Detect dostępny w wersji do montażu w szafie rack 19” w obudowie 1HU.

 

Detektor Detect w wersji 19” rack


Za pomocą dostarczonego w zestawie z detektorem Detect oprogramowania Charon dokonuje się konfiguracji detektora, w tym pomiaru długości kabla sensorycznego, jego kalibracji, a następnie definicji stref dozorowych oraz kryteriów i progów alarmów pożarowych dla każdej strefy indywidualnie. Oprogramowanie Charon pozwala także na wizualizowanie profilu temperatury na całym odcinku kabla sensorycznego. Detektor Detect pracuje autonomicznie, rejestrując bieżące i wcześniejsze rozkłady temperatury oraz stany alarmowe, a stanowisko komputerowe jest tylko jego uzupełnieniem. Do pomiaru rozkładu temperatury detektor Detect wykorzystuje światłowodowy kabel sensoryczny, w którym dokonuje analizy rozproszenia impulsów światła laserowego. Dostępne są dwa typy kabla sensorycznego: standardowy FRNC Safety – z wzmacniającymi włóknami poliamidowymi i wzmocniony mechanicznie FRNC Steel – ze stalową tubą chroniącą włókna światłowodu i dodatkowym oplotem z siatki stalowej.

Światłowodowy kabel sensoryczny

Liniowa czujka ciepła Detect wraz z kablem sensorycznym jest produktem przeznaczonym i certyfikowanym do zastosowań w systemach sygnalizacji pożaru, co potwierdza certyfikat zgodności z normami EN 54-2 i EN 54-5 – certyfikat VdS . Jednocześnie kabel sensoryczny detektora Detect jest certyfikowany do zastosowania w strefie kategorii 0 zagrożonej wybuchem, co potwierdza certyfikat ATEX. Detector Detect posiada także certyfikaty UL, GOST oraz aprobatę CNBOP w wersji FL.