Inwestorzy & Zarządcy

Architectural blueprints

Dla inwestorów mamy cały pakiet wparcia:

oferujemy kompleksowe wsparcie procesu projektowania i realizacji inwestycji od opracowania koncepcji po wsparcie podczas nadzoru w czasie realizacji inwestycji.

Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty w zakresie:
  • opracowania warunków ochrony przeciwpożarowej
  • doradztwa technicznego w zakresie całego procesu projektowania począwszy od koncepcji projektowej
  • uzgadniania projektów budowlanych pod względem ochrony przeciwpożarowej
  • uzgadniania projektów technicznych urządzeń przeciwpożarowych
  • opracowywania scenariuszy rozwoju zdarzeń w czasie pożaru
  • analizy bezpieczeństwa pożarowego obiektów
  • opracowywania ekspertyz w zakresie bezpieczeństwa pożarowego
  • opracowywania opinii w zakresie bezpieczeństwa pożarowego
  • wsparcia w zakresie nadzorów autorskich podczas realizowania inwestycji
  • wykonanie projektów budowlanych, wykonawczych lub powykonawczych
  • nieodpłatne kosztorysy projektowe oparte o wyprzedzenia projektowe
  • wykonanie dokumentacji przetargowej
  • wykonanie scenariuszy pożarowych
  • wykonanie lub aktualizacja instrukcji bezpieczeństwa pożarowego
  • wykonanie „pod klucz” systemów testowych
  • wykonanie przeglądów konserwacyjnych systemów pożarowych
  • dostawę urządzeń i sprzętu przeciwpożarowego
  • wyposażenie obiektu w podręczny sprzęt gaśniczy
  • wykonanie przeglądów technicznych i konserwacji urządzeń przeciwpożarowych

Kontakt: tadeusz@quality07.com.pl   + 48 508124087

Zarządcy oraz właściciele budynków są odpowiedzialni za niedopuszczenie do narażenia bezpieczeństwa i porządku publicznego w podległych sobie obiektach. Obowiązek ten jest bardzo istotny w przypadku systemów ochrony przeciwpożarowej, a w szczególności systemów służących usuwaniu dymu, gorąca i toksycznych gazów z dróg ewakuacyjnych obiektu oraz umożliwienia szybkiej reakcji służb pożarowych.

Obwiązki zarządców budynków a inwestycja w bezpieczeństwo

Zarządca każdego obiektu, zarówno z zakresu budownictwa mieszkaniowego, jak i nieruchomości komercyjnych, odpowiedzialny jest za prawidłowe funkcjonowanie wszystkich zamontowanych w nich systemów bezpieczeństwa. W wielu krajach, w tym także w Polsce okresowa konserwacja systemów oddymiania jest obligatoryjna, regulowana prawnie.

Akty prawne:

 

Ustawa o ochronie przeciwpożarowej

(Dz.U. 2009 nr 178 poz. 1380)
 
 
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 7 czerwca 2010r.
w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719)
 
 
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 25 października 2005r.
w sprawie wymagań kwalifikacyjnych oraz szkoleń dla strażaków jednostek ochrony
przeciwpożarowej i osób wykonujących czynności z zakresu ochrony przeciwpożarowej
(Dz.U. 2005 nr 215 poz. 1823)
 
 
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury
z dnia 12 kwietnia 2002 r.
w sprawie warunkow technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
(Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690)
 
 
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 16 lipca 2009r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie uzgadniania projektu budowlanego
pod względem ochrony przeciwpożarowej
(Dz.U.2009 nr 119 poz.998)

Regulacje prawne w zakresie ochrony ppoż.

 

Wymóg przygotowania instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.

 
Nakaz sporządzenia instrukcji bezpieczeństwa pożarowego określają przepisy rozporządzenia MSWiA z dn. 7 czerwca 2010 r. odnośnie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. 109, poz. 719 z dnia 22 czerwca 2010 r.). Wg tych regulacji, wymóg taki dotyczy właściciela, administratora bądź użytkownikach danego obiektu.
 
Dla jakich obiektów opracowywana jest instrukcja bezpieczeństwa pożarowego? Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego niezbędna jest dla obiektów lub ich części, które stanowią osobne strefy pożarowe, dla budynków pełniących funkcje użyteczności publicznej, mieszkalnictwa zbiorowego, obiektów produkcyjnych, magazynowych, a także inwentarskich, gdzie istnieje strefa zagrożenia wystąpienia wybuchu, lub:
  • kubatura brutto budynku bądź jego fragmentu, będącego odrębną strefę pożarową wynosi ponad 1000 m3 /nie odnosi się obiektów inwentarskich/;
  • kubatura brutto budowlanego obiektu inwentarskiego przekracza 1500 m3;
  • obszar strefy pożarowej obiektu niebędącego budynkiem wynosi przeszło 1000 m2.
 
Regulacja prawna:
§ 6.8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.
 
 

Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego – zawartość.

 
Prawidłowa instrukcja uwzględnia następujące elementy:
  • uwarunkowania ochrony przeciwpożarowej, które wynikają z przeznaczenia, sposobu eksploatacji, realizowanego procesu technologicznego, czy też magazynowania (przechowywania) oraz warunków technicznych obiektu, w tym ryzyka wybuchu;
  • zdefiniowanie wyposażenia w określone urządzenia przeciwpożarowe oraz gaśnice, a także sposoby przeprowadzania ich przeglądów technicznych i zabiegów konserwacyjnych;
  • procedury postępowania w sytuacji pożaru bądź innego zagrożenia;
  • procedury zabezpieczenia prac ryzykownych pod kątem pożarowym, o ile takie prace są przewidywane;
  • uwarunkowania i organizację ewakuacji osób oraz faktyczne sposoby ich weryfikacji;
  • procedury zapoznania użytkowników obiektu, w tym personelu pracującego, z formalnymi regulacjami przeciwpożarowymi oraz zawartością przedmiotowej instrukcji;
  • wymogi i obowiązki dotyczące ochrony ppoż dla osób, które są ich stałymi użytkownikami;
  • plany obiektów, określające również ich usytuowanie, a także terenu przylegającego z uwzględnieniem parametrów graficznych.
 
Aktualizowanie instrukcji bezpieczeństwa pożarowego.
 
Instrukcja bezpieczeństwa pożarowego podlega wymogowi okresowej aktualizacji, nie rzadziej niż raz na dwa lata, jak również po nastąpieniu takich zmian sposobu eksploatacji obiektu lub procesu technologicznego, które doprowadzą do wystąpienia innych warunków ochrony przeciwpożarowej.
 
 

W jakich okolicznościach należy przekazać instrukcję do straży?

 
Na mocy § 6.2 Rozporządzenia MSWiA w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów do właściwego lokalnie Komendanta Powiatowego/Miejskiego PSP należy dostarczyć dwie części instrukcji:
  • część I określa warunki ochrony przeciwpożarowej § 6.1 pkt. 1
  • część II definiuje plany graficzne zgodne z § 6.1 pkt. 8
 
Należy jednak zaznaczyć, że ustawodawca stwierdził, iż nie każdą instrukcję obowiązkowo powinno się przekazywać do straży. Instrukcję Przeciwpożarową należy dostarczyć wówczas, gdy dotyczy ona budynku objętego wymogiem posiadania systemu sygnalizacji pożarowej. To, w których budynkach wymagany jest SSP definiuje § 28.1 rozporządzenia.
Instrukcję dostarcza się do zastosowania służbowego w celu planowania, organizowania i prowadzenia akcji ratowniczo-gaśniczych prowadzonych przez jednostki ochrony ppoż. W określonych sytuacjach Komendant Powiatowy/Miejski ma prawo zwolnić z obowiązku dostarczenia dokumentacji, jednak fakt ten nie może doprowadzić do niespełnienia warunków przedstawionych w § 6.3.
W/w dokumenty należy przechowywać w miejscu umożliwiającym natychmiastowe wykorzystanie ich w sytuacji działań ratowniczych.
 
Umocowanie prawne:
§ 6.2, § 6.4, § 28 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów.
 
 

W jaki sposób właściwie wdrożyć instrukcję bezpieczeństwa pożarowego?

Stworzeniu przepisów związanych z wymogiem opracowania instrukcji bezpieczeństwa pożarowego (§ 6. 1 Rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów) towarzyszyło określenie regulacji odnośnie wdrożenia instrukcji bezpieczeństwa pożarowego poprzez właściwy zapis w rozporządzeniu.
Podstawowym warunkiem prawidłowego wprowadzenie w życie przepisów ppoż jest zapoznanie z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego całego zespołu pracowników i innych osób korzystających z obiektu. Optymalne zapoznanie z instrukcją powinno odbyć się w drodze szkolenia bhp lub szkolenia ppoż. Zapoznanie się przez pracownika z instrukcją powinno zostać potwierdzone osobistym podpisem np. na liście uczestników spotkania związanego z zaznajomieniem się instrukcją lub poprzez przygotowane w tym celu oświadczenie. Oświadczenia tego rodzaju powinny być przechowywane w odrębnej specjalnie do tego celu przeznaczonej teczce, bądź też w aktach personalnych pracownika.
Bez wątpienia optymalną formą zapoznania pracowników z instrukcją bezpieczeństwa pożarowego bywają szkolenia bhp lub ppoż. Istotne jest, aby tego rodzaju szkolenie bhp lub ppoż miało zaplanowane w programie zapoznanie z instrukcją i nie było przeprowadzane kosztem innych ważnych tematów.
Mówiąc o prawidłowym wdrożeniu instrukcji, należy mieć na uwadze również przestrzeganie jej postanowień oraz, jeśli pojawi się taka sytuacja, realizowanie wszelkich uwzględnionych w niej zaleceń.
 
 

Gdzie powinno zamieszczać się plany ewakuacji?

Schematy ewakuacji w postaci wywieszanych tablic – zgodnie z § 5. 1 Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 grudnia 2002 r. – bezwzględnie powinny znajdować się w publicznych oraz niepublicznych szkołach i placówkach edukacyjnych. Plan ewakuacji powinien znajdować się w miejscu dobrze widocznym, a ponadto w sposób umożliwiający łatwy dostęp do niego. Rozporządzenie nie zawiera jednak dokładniejszych wytycznych.
Miejscem, gdzie także obligatoryjnie wymagane są plany ewakuacyjne są muzea. Na mocy Rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 1 grudnia 2008 r. w sprawie zabezpieczenia zbiorów w muzeach przed pożarem, kradzieżą i innym niebezpieczeństwem grożącym zniszczeniem lub utratą zbiorów oraz sposobów przygotowania zbiorów do ewakuacji w sytuacji pojawienia się zagrożenia dyrektorzy muzeów zobligowani są do opracowania planów ewakuacyjnych zbiorów muzealnych.
Aktualnie przestało już obowiązywać Zarządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 lutego 1998 r. w sprawie opracowania planów ewakuacji osób w przypadku powstania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia w zakładach opieki zdrowotnej, dla których Minister Zdrowia i Opieki Społecznej jest organem tworzącym lub sprawującym nadzór, które także określało obowiązek stworzenia planów ewakuacji m.in. w obiektach szpitalnych.
 
 

Uprawnienia umożliwiające opracowywać instrukcję bezpieczeństwa pożarowego.

Instrukcje Bezpieczeństwa Pożarowego mogą być opracowywane przez osoby, które uzyskały odpowiednie kwalifikacje. Aby posiadać prawo do wykonywania czynności dotyczących ochrony przeciwpożarowej, polegające na zapobieganiu powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, w tym m.in. sporządzać instrukcję bezpieczeństwa pożarowego, powinny spełniać przynajmniej jedno z wymienionych kryteriów:
  • posiadać wykształcenie średnie i ukończyć szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej,
  • uzyskać tytuł zawodowy technika pożarnictwa,
  • posiadać wykształcenie wyższe oraz ukończyć szkolenie specjalistów ochrony przeciwpożarowej,
  • posiadać wykształcenie wyższe z zakresu inżynieria bezpieczeństwa pożarowego lub tytuł zawodowy inżyniera pożarnictwa, bądź też uzyskać właściwe uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu,
  • inżyniera bądź technika pożarnictwa w toku postępowania o uznanie nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, w państwach członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronach umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego – inżyniera lub technika pożarnictwa.
 
Regulacja prawna:
Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej.
 
 

Co powinno znajdować się w nowej instrukcja bezpieczeństwa pożarowego?

Opracowana zgodnie w wymogami formalnymi instrukcja bezpieczeństwa pożarowego powinna uwzględniać wszystkie składowe wymienione w w par. 6.1 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, czyli:
  • Warunki ochrony przeciwpożarowej, związanej z przeznaczeniem, sposobem użytkowania, realizowanym procesem technologicznym, magazynowaniem (składowaniem) i warunkami technicznymi obiektu, w tym ryzyka wybuchu;
  • Zdefiniowanie wyposażenia w wymagany sprzęt przeciwpożarowy i gaśnice oraz sposoby wykonywania ich przeglądów technicznych oraz czynności konserwacyjnych;
  • Procedury postępowania w sytuacji pożaru lub innego zagrożenia;
  • Metody zabezpieczenia prac ryzykownych pod względem pożarowym, o ile prace o takim charakterze są przewidywane;
  • Uwarunkowania oraz organizację ewakuacji osób oraz praktyczne sposoby ich weryfikacji;
  • Procedury zapoznania użytkowników obiektu, w tym pracującego personelu, z przepisami ppoż oraz treścią instrukcji przedmiotowej;
  • Zadania i wymagania dotyczące ochrony przeciwpożarowej dla osób, które są ich stałymi użytkownikami;
  • Plany obiektów, uwzględniające również ich usytuowanie, oraz przylegającego terenu, uwzględniających graficzne dane dotyczące w sposób szczególny:
    • metrażu, wysokości oraz liczby kondygnacji budynku,
    • dystansu pomiędzy obiektami sąsiadującymi,
    • parametrów pożarowych znajdujących się substancji palnych,
    • istniejącej gęstości obciążenia ogniowego w strefie lub strefach zagrożenia pożarowego,
    • kategorii zagrożenia bezpieczeństwa ludzi, przypuszczalnej liczby osób na każdej kondygnacji, a także w poszczególnych pomieszczeniach obiektu,
    • zlokalizowania pomieszczeń i przestrzeni zewnętrznych określonych jako strefy podlegające zagrożeniu wybuchem,
    • podziału całego obiektu na strefy pożarowe,
    • uwarunkowań ewakuacyjnych, ze wskazaniem kierunków oraz wyjść ewakuacyjnych,
    • miejsc zlokalizowania urządzeń przeciwpożarowych oraz gaśnic, zaworów głównych instalacji gazowej, materiałów łatwopalnych oraz miejsc, w których znajdują się elementy sterujące urządzeniami ppoż,
    • wskazania dostępu do urządzeń dźwigowych dla ekip ratowniczych,
    • hydrantów zewnętrznych oraz innych źródeł wody służącej do gaszenia ognia,
    • dróg pożarowych i innych dróg dojazdowych z wyszczególnieniem wjazdów na obszar terenu ogrodzonego;
  • Wskazanie imienne osób lub określonych podmiotów, które opracowują instrukcję.

W istniejących obiektach, w których pracują systemy zasysającej detekcji dymu, często zdarza się, o że orurowanie po kilku latach pracy jest bardzo brudne. Koszt konserwacji orurowania poprzez ręczne mycie lub przedmuch są bardzo wysokie.

W takiej sytuacji warto rozważyć zamontowanie automatycznych zestawów przedmuchu, które oprócz funkcji doraźnej konserwacji pełnią zadanie prewencyjne zapobiegając ponownemu zabrudzeniu rur, a co najważniejsze zabrudzeniu drogich w wymianie filtrów. Po 3 latach zestawy zwracają się i zarabiają na siebie.

Certyfikacja i dopuszczenie wyrobów do użytkowania mają istotne znaczenie zarówno dla projektantów, instalatorów i konserwatorów, jak i dla funkcjonariuszy pionów kontrolno-rozpoznawczych Państwowej Straży Pożarnej, organów nadzoru budowlanego oraz inwestorów
i deweloperów.

Jednostka Certyfikująca Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej –Państwowego Instytutu Badawczego (DC CNBOP-PIB) prowadzi procesy dopuszczenia dla wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia,
wprowadzanych do użytkowania w jednostkach ochrony przeciwpożarowej oraz wykorzystywanych przez te jednostki do alarmowania o pożarze lub innym zagrożeniu oraz do prowadzenia działań ratowniczych, a także dla wyrobów stanowiących podręczny sprzęt gaśniczy. System dopuszczenia wyrobów do użytkowania formułują następujące przepisy:


1. Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 620, poz. 1669).
2. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych czynności wykonywanych podczas procesu dopuszczenia, zmiany i kontroli dopuszczenia wyrobów, opłat pobieranych przez jednostkę uprawnioną oraz sposobu ustalania wysokości opłat za te czynności (Dz. U. z 2007 r. nr 143 poz. 1001).
3. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania
(Dz. U. z 2007 r. nr 143 poz. 1002).
4. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 kwietnia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów do użytkowania (Dz. U. z 2010 r. nr 85 poz. 553).
5. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wykazu wyrobów służących zapewnieniu bezpieczeństwa publicznego lub ochronie zdrowia i życia oraz mienia, a także zasad wydawania dopuszczenia tych wyrobów
do użytkowania (Dz. U. z 2018 r. poz. 984).

Jednostka Certyfikująca Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej
– Państwowego Instytutu Badawczego (DC CNBOP-PIB) prowadzi procesy oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów  budowlanych według systemu 1 oraz procesy oceny i weryfikacji
stałości właściwości użytkowych kabli i przewodów w zakresie reakcji na ogień według systemu 1+,wymaganych do wystawienia przez producenta deklaracji właściwości użytkowych i oznaczania wyrobów budowlanych oznakowaniem CE.  W przypadku „europejskiej” certyfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych zastosowanie znajdują następujące przepisy:
1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88/5 z 4.4.2011).
2. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 339/93 (Dz. Urz. UE L 218/30 z 13.8.2008).
3. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 568/2014 z dnia 18 lutego 2014 r. zmieniające załącznik V do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 dotyczący oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych (Dz. Urz. UE L 157/76
z 27.5.2014).
4. Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 574/2014 z dnia 21 lutego 2014 r. zmieniające załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych (Dz. Urz. UE L 159/41 z 28.5.2014).

Jednostka Certyfikująca Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej – Państwowego Instytutu Badawczego (DC CNBOP-PIB) prowadzi procesy krajowej oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych (OiW SWU) wyrobów budowlanych według systemu 1+, 1 oraz 2+, w oparciu o postanowienia polskich norm oraz krajowych ocen technicznych, wymaganej do wystawienia przez producenta krajowej deklaracji właściwości użytkowych i oznakowania wyrobów
znakiem budowlanym „B”. W przypadku krajowej certyfikacji stałości właściwości użytkowych wyrobów budowlanych podstawy prawne formułowane są przez:


1. Ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. z 2019 r. poz. 266). 

2. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 17 listopada 2016 r. w sprawie sposobu deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania
ich znakiem budowlanym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1966).

3. Rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 13 czerwca 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu deklarowania właściwości użytkowych wyrobów budowlanych oraz sposobu znakowania ich znakiem budowlanym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1233). Zgodnie z powyższymi przepisami producent, po uzyskaniu od akredytowanej jednostki certyfikującej certyfikatu stałości właściwości użytkowych / certyfikatu zgodności zakładowej kontroli produkcji, sporządza dla wyrobu budowlanego krajową deklarację właściwości użytkowych oraz oznako wuje wyrób budowlany znakiem budowlanym „B”.

Jednostka Certyfikująca Centrum Naukowo-Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej – Państwowego Instytutu Badawczego (DC CNBOP-PIB) prowadzi procesy certyfikacji zgodności wyrobów służących do ochrony przeciwpożarowej, według systemu N1 i w oparciu o wymagania norm
lub kryteriów technicznych CNBOP-PIB. Wtym przypadku zastosowanie mają następujące przepisy:
1. Ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2019 r. poz. 544).
2. PN-EN ISO/IEC 17067:2014-01 Ocena zgodności – Podstawy certyfikacji wyrobów oraz wytyczne dotyczące programów certyfikacji wyrobów.

3. PN-EN ISO/IEC 17065:2013-03 Ocena zgodności. Wymagania dla jednostek certyfikujących  wyroby – Procesy i usługi.